Kau hadir tanpa disangka sangka, kau rayu bagai semua kena, aku tak salah kan harapan. Tapi penyesalan akan berlaku bila impian dimusnahkan. Kau telah bagi segunung harapan cinta dan impian untuk bahagia tapi kau pergi tanpa seratus pesan. Yelah, mau buat apa orang tak mahu takkan kita masih menyendeng. Aku rasa aku manusia yg bangang sebab pemurah bagi orang peluang. Bodoh kan? Bila aku nk move on kalau asyik dengan harapan cinta cinta yg kononnya raja agung. Cinta mmg suci. Tapi manusia yg tahi.
Bila?
Kasih, kau hadir bagai bayang.
Bila tiap aku pandang kau hilang.
Kasih, terima kasih atas jujur caramu
Tak ada lah aku rebah menunggumu.